Urodził się 1 sierpnia 1898 roku w Bistuszowej w powiecie tarnowskim. Mieszkał w Tarnowie, a w latach 1909?1911 uczęszczał do Gimnazjum Św. Anny w Krakowie, a w latach 1911-1916 do gimnazjum w Tarnowie. 26 listopada 1916 roku wstąpił do Legionów Polskich. 10 maja 1918 roku został wcielony do armii austro-węgierskiej. 1 listopada 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i rozpoczął służbę w 16 pp Ziemi Tarnowskiej w Tarnowie. W stopniu plutonowego podchorążego dowodził plutonem, uczestnicząc w walkach o granice Rzeczypospolitej na froncie wschodnim przez 5 miesięcy i 20 dni. W 1919 roku ukończył szkołę podchorążych zawodowych w Warszawie i 1 czerwca tegoż roku został mianowany do stopnia podporucznika. Jako dowódca kompanii lotniczej 29 pułku strzelców kaniowskich uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku. W następnym roku złożył egzamin dojrzałości w gimnazjum w Grudziądzu i 5 grudnia 1921 roku został awansowany do stopnia porucznika. W 1922 roku ukończył Szkołę Młodszych Oficerów Artylerii w Toruniu, w 1924 - kurs narciarski w Zakopanem, a w 1926 - kurs łączności w Zegrzu. Do 10 marca 1930 roku pełnił służbę na różnych stanowiskach w 21 pułku artylerii przeciwlotniczej, po czym na mocy orzeczenia szpitala okręgowego otrzymał urlop zdrowotny i przeszedł do rezerwy. Do wybuchu wojny prowadził majątek żony w miejscowości Grodziec na Śląsku Cieszyńskim. We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany, mimo podejmowanych wysiłków. Po kampanii wrześniowej powrócił do rodzinnej Bistuszowej, gdzie zorganizował placówkę ZWZ, a następnie AK. Przyjął pseudonim "Kajetan". Po ogłoszeniu mobilizacji do "Burzy" I batalionu 16 pp AK wraz z grupą swoich współpracowników zameldował się do działań bojowych. Otrzymał przydział w sztabie I batalionu jako oficer wywiadu. Przeszedł z batalionem cały szlak bojowy. Po bitwie pod Jamną 29 września 1944 roku kpt. "Leliwa" powierzył por. Zdzisławowi Bossowskiemu (na jego osobisty wniosek) dowództwo nad jednym z dwóch pozostałych z 3 kompanii plutonów. Pluton przyjął kryptonim "Regina II" i pod dowództwem "Kajetana" prowadził samodzielną działalność dywersyjną. 17 października 1944 roku w Dąbrach oddział został rozbity przez Niemców. Według przekazów, por. Bossowski miał szansę wydostania się z nierównej walki, ale pozostał do końca na posterunku ze swoimi żołnierzami. Zginął bohaterską śmiercią w Dąbrach 17 października 1944 roku wraz ze swoimi 17 żołnierzami i wraz z nimi spoczywa na partyzanckim cmentarzu. Pośmiertnie mianowany majorem Wojska Polskiego.


Opr. Krzysztof Sikora (jak w książce "Walka i Pamięć" K. Sikora Warszawa 2008 s.219-220)