Ocena użytkowników: / 31
SłabyŚwietny 

Urodził się 17 września 1910 roku w Woli Rzędzińskiej w powiecie tarnowskim. Uczęszczał do tamtejszej Publicznej Szkoły Powszechnej, później do Państwowego Gimnazjum Staro-Klasycznego im. K. Brodzińskiego w Tarnowie, a następnie (w latach 1929-1932) do Prywatnego Gimnazjum Ogólnokształcącego w Dąbrowie Tarnowskiej, gdzie zdał maturę. W latach 1932-1933 odbył 1 Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 20 pp w Krakowie, uzyskując dyplom strzelca z cenzusem. Został skierowany na praktykę do tarnowskiego 16 pp (dowódca plutonu), a po jej odbyciu  - mianowany do stopnia plutonowego podchorążego. Po ukończeniu służby wojskowej, w 1934 roku podjął pracę w Państwowej Fabryce Celulozy w Niedomicach koło Tarnowa. 1 stycznia 1935 roku minister spraw wojskowych mianował go na pierwszy stopień oficerski - podporucznika. W latach 1935-1937 odbył praktykę leśną w Hutkach (pow. słonimski), a w Toruniu ukończył kurs dla leśniczych. W 1938 roku otrzymał przydział do 73 pp w Oświęcimiu. W tymże roku wstąpił do Straży Granicznej w Łapszach Niżnych w powiecie nowotarskim, gdzie dowodził specjalnym plutonem minerskim. W czasie kampanii wrześniowej dowodził kompanią Straży Granicznej i brał udział w walkach w rejonie Łapsz Niżnych. Pod Krosnem, podczas przebijania się z okrążenia, dostał się do niewoli niemieckiej. Uciekł z niej, mimo otwarcia ognia przez wartowników niemieckich. Po kampanii wrześniowej powrócił do rodzinnej Woli Rzędzińskiej i włączył się w nurt pracy konspiracyjnej, organizując wokół siebie ponad 30 zaufanych osób. Wraz z nimi, w 1940 roku, poza rodzinną miejscowością, zbudował bunkier ziemny zwany "Dolsko". Odbywały się w nim spotkania konspiracyjne, szkolenie przyszłych żołnierzy AK, słuchano radia, magazynowano i konserwowano broń. Po nawiązaniu kontaktu z powiatową placówką ZWZ, Franciszek Kuta został zaprzysiężony. Był dowódcą placówki AK "Genowefa" w Gumniskach. W opisanym wcześniej bunkrze prowadził kurs podoficerski i podchorążych AK. Po mobilizacji w ramach "Burzy" wraz z podwładnymi znalazł się w I batalionie 16 pp AK, z którym przeszedł cały szlak bojowy jako dowódca 2 kompanii piechoty AK "Grażyna". Po zakończeniu wojny, w sierpniu 1945 roku podjął pracę jako p.o. leśniczego w Leśnictwie Katary (Nadleśnictwo Tarnów). Zagrożony aresztowaniem i poszukiwany przez UB, wyjechał w 1946 roku na tzw. ziemie odzyskane, gdzie pracował najpierw jako pomocnik, a następnie leśniczy Leśnictwa Gnojna koło Grodkowa, w Nadleśnictwie Henryków w powiecie opolskim. W 1950 roku został leśniczym w miejscowości Kup. W latach 1969-1973 był przewodniczącym Gromadzkiej Rady Narodowej w tej miejscowości. W latach 1973-1976 pracował w Nadleśnictwie Kup jako pracownik biurowy. Zmarł 27 listopada 1977 roku i został pochowany na tamtejszym cmentarzu parafialnym. Jego żoną była łączniczka AK, Irena Kuta z domu Bialik ps. "Stacha". Dla porucznika Kuty pobyt na ziemiach zachodnich miał być tylko krótkim etapem, wyjazdem tymczasowym. Faktycznie oznaczało jednak zmianę  na zawsze rodzinnego gniazda.




Opr. Krzysztof Sikora (jak w książce "Walka i Pamięć" K. Sikora Warszawa 2008 s.212-213)