Ocena użytkowników: / 6
SłabyŚwietny 

Foto:  KS  w Muzeum Katyńskim w Warszawie

  1. Baruch Kazimierz Józef - mjr dypl. intendentury, w czasie I wojny światowej służył w 57 pułku piechoty, urodził się 18.03.1896 roku w Tarnowie jako syn Pawła i Heleny z domu Szason, ukończył Seminarium Nauczycielskie w Tarnowie, członek skautingu i Drużyn Strzeleckich przy tarnowskim "Sokole", podczas I wojny światowej walczył na froncie wschodnim i włoskim jako żołnierz 57 pułku piechoty, we Włoszech został ciężko ranny czego skutkiem było długie leczenie w szpitalach w Lublanie, Pradze i Nowym Sączu, jako oficer Wojska Polskiego służył w 1 Pułku Strzelców Podhalańskich i w niepołomickim 11 pułku piechoty, po wojnie służył w Warszawie jako oficer intendentury, w 1927 roku ukończył Wyższą Szkołę Intendentury w Warszawie zostając tym samym oficerem dyplomowanym, następnie objął stanowisko kierownika placówki badawczo-naukowej w Instytucie Technicznym Intendentury w Warszawie, wkrótce awansował do stopnia majora. We wrześniu 1939 roku wraz z kadrą Instytutu ewakuował się w kierunku wschodnim, gdzie został zagarnięty przez zagony bolszewickie. Przewieziony do Kozielska, stamtąd w dniu 9.04. 1940 roku przetransportowany został do Katynia i zastrzelony przez funkcjonariuszy NKWD.

  2. Berbeka Bolesław Tadeusz- ppor. int. rez., urodził się w Dąbrowie Tarnowskiej jako syn Michała i Anny z Wszołów 7.05.1913r., w 1933 roku ukończył Miejskie Gimnazjum Koedukacyjne w Tarnowie, a w roku następnym kurs dywizyjny przy 6 DP w Krakowie, 1.01.1936 roku awansował na podporucznika ze starszeństwem i ze służbowym przydziałem do 16 pp. Ziemi Tarnowskiej odbywał ćwiczenia wojskowe w ramach tegoż pułku jako dowódca plutonu. Zawodowo pracował jako urzędnik w tarnowskim urzędzie skarbowym. W 1939 roku został przeniesiony do korpusu oficerów intendentury. Przez Sowietów został pojmany najprawdopodobniej na Lubelszczyźnie i stamtąd przewieziony do obozu jenieckiego w Starobielsku.

  3. Biały Mścisław Józef - ppor. rez. piech., urodził się 2.11.1907r. w Radłowie k. Tarnowa jako syn Józefa i Jadwigi z Szymoniaków. W 1926 roku ukończył Gimnazjum Państwowe w Tarnowie, a w 1931 roku szkołę przy Batalionie Podchorążych Piechoty nr 7 i Wyższe Studium Handlowe w Krakowie.  1.01.1933 roku został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem. Został przydzielony do 16pp., a następnie do 11pp. Z zawodu księgowy. W 1938r. odbył ćwiczenia rezerwy w Ośrodku Wyszkolenia Rezerwy Piechoty w Różanie jako oficer gospodarczy.

  4. Borek Marcin- kpt. piech., syn Jana i Agnieszki z Majków urodzony 25.10.1898r. w Podlipiu w powiecie dąbrowskim, ukończył gimnazjum w Tarnowie i Szkołę Podchorążych w Warszawie. Do Wojska Polskiego wstąpił w 1918 r. z przydziałem służbowym do 16pp. W czasie wojny z Bolszewikami walczył  w szeregach 101 i 201 pułków piechoty. Po wojnie został w 1921r. mianowany podporucznikiem. Służył także w 1 pp. Legionów, a od 1935r. objął stanowisko dowódcy kompanii ckm w batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza "Suwałki". 1 I 1933 roku został mianowany kapitanem WP ze starszeństwem.

  5. Brand Salomon- por. sł. zdr. rez., syn Henryka, urodził się w Tarnowie 31.07.1898. W latach 1916-1918 walczył na frontach I wojny światowej jako żołnierz armii Austro-Węgier. W 1919 roku znalazł się w odrodzonym Wojsku Polskim i został jako lekarz przydzielony do 16 pp. Ziemi Tarnowskiej. Służył na Śląsku Cieszyńskim, skąd następnie razem z batalionem wyruszył na front wschodni. Po wojnie w 1921r. został przeniesiony do rezerwy gdzie przydział służbowy dostał do 5 batalionu sanitarnego, a następnie do 5 Szpitala Okręgowego. Zawodowo pracował jako lekarz.

  6. Budzik Józef - kpt. piech., urodził się 21.01.1891r. w  Łękawicy koło Tarnowa, walczył na frontach I wojny światowej i w wojnie polsko - bolszewickiej 1919-1920r., żołnierz zawodowy, przez wiele lat służył w tarnowskim 16 pułku piechoty, w 1923 awansował do stopnia kapitana, w latach trzydziestych został służbowo przeniesiony na stanowisko kierownika referatu w Powiatowej Komendzie Uzupełnień w Tarnowie, w 1938 awansował na stanowisko zastępcy komendanta PKU, w czasie kampanii wrześniowej ewakuował się na wschód, gdzie został w Tarnopolu zagarnięty przez Sowietów, umieszczony następnie w obozie wojskowym w Kozielsku na Białorusi został w kwietniu 1940 roku przetransportowany do Katynia i tam zamordowany.

  7. Chybowski Jerzy Zbigniew- ppor. rez. piech., syn Józefa i Janiny ze Stypińskich, ur.16.01.1908r. w Sosnowcu. W 1931r. został absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, a w 1932 roku ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty. Ćwiczenia rezerwy odbywał w 15 pp. i 16pp. Ziemi Tarnowskiej (w latach1933, 1935/1936), a w 1937 roku w ramach Składnicy Materiałów Intendentury nr 10. Z wykształcenia inżynier rolnik.

  8. Cichowski Jan- kpt. piech., urodził się 8.06.1897r. w Dąbrowie Tuchowskiej (powiat tarnowski) jako syn Jana i Anny z Czaplów, w 1915r. został powołany do cesarsko-królewskiej armii, w której służył do 1918r. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do baonu zapasowego 16 pułku piechoty w Tarnowie. Walcząc w jego szeregach został ranny w wojnie o granice 1918-1921. Po wojnie służył w 82pp. i 52pp. jako dowódca kompanii, a następnie batalionu i w końcu oficer adm. mat. W 1939 roku wziął udział w kursie Centrum Wyszkolenia Obrony Przeciwlotniczej i Gazowej.

  9. Czajka Józef - mjr dypl., dowódca batalionu wartowniczego 16 p. p. i komendant obrony miasta Tarnowa w trakcie kampanii wrześniowej, ur. 11.03.1885 r. koło Sanoka, ukończył studnia na Wydziale Geodezji Politechniki Lwowskiej, gdzie uzyskał tytuł inżyniera w 1918 roku. Zamieszkał na ul. Konarskiego 8 w Tarnowie. Był prezesem Towarzystwa Geodetów we Lwowie, a zawodowo pracował jako radca skarbowy w Krakowie. 17 IX 1939 roku został internowany przez żołnierzy radzieckich w Tarnopolu, a następnie uwięziony i umieszczony w obozie w Starobielsku, potem w Kozielsku. Zamordowany w Katyniu. Jego zwłoki odnaleziono w bezpośrednim sąsiedztwie szczątków gen. Smorawińskiego.

  10. Czyżewski Kazimierz - mjr piech., urodził się 24.01.1893r. w Żołyni w powiecie Łańcut, syn Rudolfa i Antoniny, w roku 1913 skończył II Gimnazjum w Tarnowie, w trakcie I wojny światowej walczył w szeregach 57 pułku piechoty, został ciężko ranny na froncie wschodnim, na froncie włoskim dowodził kompanią piechoty w randze podporucznika, w listopadzie 1918 roku walczył już pod polskimi sztandarami w ramach 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej, w 1920 roku na froncie przeciw-bolszewickim został awansowany do stopnia kapitana, w 1922 roku został służbowo przeniesiony do 49 Huculskiego Pułku Strzelców w Kołomyi, rok później objął stanowisko instruktora i dowódcy kompanii 1 Korpusu Kadetów we Lwowie. W 1928 roku przeszedł do służby w 19 pułku piechoty "Odsieczy Lwowa" we Lwowie, w 1930 roku został kierownikiem referatu PKU w Bochni. W 1933 roku awansował do stopnia majora i został mianowany komendantem PKU w Bochni, którą to funkcję sprawował do września 1939 roku. Podczas ewakuacji bocheńskiej PKU na wschód został wzięty do niewoli przez oddział radziecki i osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. W kwietniu 1940 roku zamordowany w Katyniu.

  11. Danikiewicz Edward - kpt. rez. 16 p. p., urodził się 17 XII 1890 roku w Kolanowie pod Bochnią jako syn Franciszka i Marii z Gajewskich, ukończył gimnazjum w Bochni, a następnie studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, w 1914 roku został powołany do armii austriackiej i skierowany na front rosyjski, tam w maju 1915r. został ranny i wzięty do niewoli, z której wyszedł dopiero w listopadzie 1918 roku. Natychmiast wrócił do armii i walczył w szeregach 3 Pułku Strzelców Syberyjskich jako jednostki składowej 5 DP. W październiku dostał się do niewoli bolszewickiej i został umieszczony w obozie jenieckim w Krasnojarsku. Po powrocie do kraju wstąpił jako porucznik do 77 pułku piechoty w Lidzie. W połowie lat trzydziestych został służbowo przeniesiony na stanowisko kierownika referatu w PKU w Bochni. W 1938, na skutek pogarszającego się stanu zdrowia został przeniesiony do rezerwy, z przydziałem mobilizacyjnym do 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej. We wrześniu 1939 roku został zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 6 Dywizji Piechoty. Przez Sowietów został pojmany w okolicach Lwowa. Osadzony w Kozielsku, został następnie stracony przez siepaczy NKWD w Katyniu.

  12. Dubas Tadeusz - ppor. rez. piech., urodził się w 1909 roku w Pilźnie, ukończył Gimnazjum im. króla Władysława Jagiełły w Dębicy, a następnie Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 6 DP w Krakowie, jako podporucznik został przydzielony pod względem mobilizacyjnym do 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej w Tarnowie, był inżynierem chemii i nauczycielem chemii w gimnazjum w Łodzi, we wrześniu 1939 r. został zmobilizowany do tworzącego się w Tarnowie 155 p. p. z 24 DP, na szlaku bojowym Armii "Karpaty" dowodził plutonem piechoty, w rejonie Lwowa dostał się do niewoli sowieckiej i został umieszczony w obozie jenieckim w Kozielsku. W kwietniu 1940 r. został zamordowany  w Katyniu.

  13. Dubiński Józef - kpt. piech., urodzony 10 XII 1896 w Klimkówce (powiat sanocki), legionista, hallerczyk, walczył w I wojnie światowej. W 1918 roku ukończył szkołę oficerską. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył w ramach 1. pułku strzelców 5. DP i dostał się do niewoli. Po wojnie służył w 83pp. i 16 p.p. w Tarnowie, w 1929 roku uzyskał awans na kapitana piechoty, następnie został przeniesiony służbowo do 7 pułku piechoty Legionów w Chełmie. Następnie pracował w PKU w Chełmie i dowodził batalionem ON "Chełm". Został ranny 17 IX 1939. Brał udział w obronie Lwowa jako I adiutant pułku "Góry Stracenia" i dostał się niewoli po kapitulacji miasta. Osadzony w Starobielsku na Ukrainie. Został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie.

  14. Elgiet Adolf - ppor. piech. rez. syn Wojciecha i Agnieszki urodzony w Krakowie 5.06.1905r. W 1926 r. ukończył Szkołę Ekonomiczno-Handlową w Krakowie, a w rok później Batalion Podchorążych Piechoty nr 6. Ćwiczenia rezerwy odbywał w 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej w latach 1932, 1934, 1936, jako dowódca plutonu. Z zawodu urzędnik.

  15. Endel Stefan Franciszek- por. rez. piech., urodził się 9.12.1901r. w Kołomyi jako syn Jana i Józefy z Krasków. W 1918 roku wstąpił ochotniczo do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w dwa lata później na ochotnika zaciągnął się do 4 pułku strzelców konnych. W 1925r. został przeniesiony do rezerwy gdzie odbywał ćwiczenia jako dowódca plutonu ckm w tarnowskim 16 pp.(1933, 1934, 1937/1938). Z zawodu nauczyciel.

  16. Fall Jan- mjr. sł. zdr. w st. sp., syn Tomasza i Anny z Bielów, urodził się 16.12.1889r. w Pogorzanach w powiecie limanowskim. Ukończył Wydział Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego z tytułem doktora medycyny (1914r.). W 1919r. wstąpił do Wojska Polskiego i objął stanowisko ordynatora Szpitala Okręgowego w Krakowie. W czasie wojny polsko-bolszewickiej walczył w ramach 52pp., a następnie 16 pp. Ziemi Tarnowskiej i Garnizonowej Izbie Chorych w Oświęcimiu. W latach 1932-1935 pełnił funkcję starszego lekarza 6 pułku artylerii lekkiej. Po przeniesieniu w stan spoczynku został przydzielony do kadry 5 Szpitala Okręgowego.

  17. Gajda Karol- ppor. rez. piech. urodził się 22.08.1904r. mieszkał w Tarnowie i tu ukończył Seminarium Nauczycielskie, ukończył również Szkołę Podchorążych Piechoty przy 6 DP w Krakowie i został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty z przyporządkowaniem do 16 p. p. Ziemi Tarnowskiej w Tarnowie. W latach trzydziestych przewodził gromadzie zuchów przy Kolonii Kolejowej w Tarnowie. Gdy wybuchła wojna został zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 6 DP w Tarnowie. Został pojmany przez Rosjan w trakcie ewakuacji, w rejonie Lwowa. Jego dalsze losy pozostają nieznane.

  18. Głowacki Stanisław - kpt. piech. urodził się 26.04.1902 r. w Tarnowie jako syn Gustawa i Michaliny z Królów, Legionista, na stałe mieszkał w Tarnowie, w 1918r. wstąpił do Wojska Polskiego i wziął udział w odsieczy Lwowa w szeregach 4 pp. Legionów. W 1921 roku  ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Warszawie. W 1923 roku awansował do stopnia porucznika. Został przydzielony do 9pp. Leg. Jako dowódca plutonu, a następnie kompanii. Komendant Przysposobienia Wojskowego dla powiatów tarnowskiego i dąbrowskiego w latach 1927-1931. Następnie przez wiele lat służył w tarnowskim 16 pułku piechoty i wykładał w Szkole Podchorążych Piechoty, a w roku 1935 awansował do stopnia kapitana. Najpierw dowodził plutonem, potem kompanią, aż w końcu został mianowany adiutantem taktycznym pułku. W 1938 roku został służbowo przeniesiony na takie samo stanowisko w 38 pułku piechoty "Strzelców Lwowskich" w Przemyślu. Tutaj pełnił służbę gdy rozpoczęła się II Wojna Światowa. Podobnie jak koledzy z Tarnowa został zagarnięty przez Sowietów niedaleko Lwowa. Uwięziony został w Starobielsku i stamtąd przewieziony do Charkowa i zastrzelony przez funkcjonariuszy NKWD.

  19. Goździewski Stanisław - ppłk 16 pułku piechoty, doktor medycyny - pediatra, urodził się 31.03.1886 r. w Drohobyczu w Galicji Wschodniej w rodzinie ziemiańskiej, w 1905r. ukończył gimnazjum w Złoczowie, a w 1912r. medycynę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1914r. został zmobilizowany do armii austriackiej, gdzie pełnił funkcję lekarza w batalionie 57 p. p. Już w 1914 roku został awansowany na porucznika, dwukrotnie ranny, w 1917 r w dowód uznania dla jego służby został awansowany do stopnia kapitana, a w między czasie uhonorowany wielokrotnie austriackimi odznaczeniami wojskowymi. Od listopada 1918 roku jako żołnierz Wojska Polskiego służył w 57 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej. Brał udział w obronie Lwowa i pełnił służbę na Śląsku Cieszyńskim. Przeciwko Bolszewikom walczył już jako major. Był szefem sanitarnym G. O. gen. Rybaka, a potem 2 i 3 Armii. Po wojnie podjął się kierowania bronowickim szpitalem dla inwalidów, a w późniejszym okresie tarnowskim szpitalem wojskowym. W maju 1922 roku awansował na podpułkownika. Komendantem szpitala wojskowego w Tarnowie był do 1927 roku, kiedy to szpital przekształcono w Garnizonową Izbę Chorych, której ppłk. dr med. Stanisław Goździewski został następnie komendantem. W roku tym również objął Goździewski stanowisko szefa sanitarnego w 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej. Prowadził również szpital dla dzieci, w którego zorganizowaniu pomogły doktorowi władze wojskowe i miasta Tarnowa. Pomagał też w organizowaniu ćwiczeń z zakresu obrony przeciwlotniczej i przeciwgazowej. Na krótko przed wybuchem wojny zmobilizowano go na stanowisko szefa Służby Sanitarnej DOK X w Przemyślu. Po 17.09.1939r. został zagarnięty do niewoli przez żołnierzy Frontu Ukraińskiego i osadzony w Kozielsku. 4 IV 1940 roku został zamordowany przez Sowietów w Katyniu.

  20. Gubowski Tadeusz Józef- kpt. piech., ur. w Tarnowie w rodzinie Józefa i Walerii z domu Bieniek dnia 9.11.1897r. W 1919 roku dowodził plutonem II batalionu na froncie na Śląsku Cieszyńskim. Następnie został adiutantem batalionu zapasowego 16 pp. Został ciężko ranny w czasie walk z Bolszewikami pod Mińskiem w 1920 roku. Następnie służył w 75pp., w KOP i 38 pp. W 1937 mianowany dowódcą kompanii w Batalionie Obrony Narodowej "Przemyśl". 24.05.1939r. został przeniesiony do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. Kapitanem ze starszeństwem był od 1.01.1927r.

  21. Hanuszek Błażej- kpt. adm. st. sp., urodził się w Krzczonowie w powiecie myślenickim jako syn Józefa i Agnieszki z Proszkowców dnia 25.08.1887r. 1.06.1919r. mianowany kpt. Wojska Polskiego ze starszeństwem. W 1922r. ukończył Uniwersytet Jagielloński z tytułem doktora praw. Służył w 16pp. Ziemi Tarnowskiej, a w 1926r. został służbowo przeniesiony do PKU Kraków Miasto. Od 1931r. pracował w Ekspozyturze nr 4 Oddziału II Sztabu Głównego. W stan spoczynku przeniesiony w roku 1933. Ewidencyjnie przydzielony do PKU Katowice.

  22. Izworski Stanisław- mjr. piech. syn Michała i Marii z Imreczaków urodzony 7.12.1892r. w Porębie Wielkiej w woj. krakowskim. Absolwent seminarium nauczycielskiego i Centralnej Szkoły Strzelania w Toruniu. W trakcie I Wojny Światowej służył w armii austro-węgierskiej, a od 1918r. w Wojsku Polskim. W ramach 16pp. Ziemi Tarnowskiej wziął udział w walkach o Śląsk Cieszyński i Lwów, a także walczył z bolszewickim najazdem nad Berezyną. W 1922 został przeniesiony do 74pp., a potem do batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza "Dederkały" i Dowództwa Okręgu Korpusu VII.

  23. Jakubowski Józef - ppor. rez. piech. urodził się 22.01.1901r. w Jasieniu koło Brzeska, po ukończeniu gimnazjum w 1919r. na ochotnika zaciągnął się do wojska. W czasie wojny z Bolszewikami walczył w szeregach 4 Armii i został awansowany na kaprala podchorążego. Po wojnie wrócił do Jasienia i w 1921 roku rozpoczął studnia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. 14.02.1927r. został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy i dostał przydział mobilizacyjny do 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej. 11 V 1928 roku ukończył studia z tytułem doktora filozofii. Zaraz po studiach rozpoczął pracę jako nauczyciel w Państwowym Gimnazjum Klasycznym w Nowej Hucie (dzisiejszy Chorzów). Ćwiczenia wojskowe odbywał jednak ppor. rez. Jakubowski wraz z tarnowskim 16 p. p. 1933r. ożenił się na Śląsku z Małgorzatą Nawarówną, a po powrocie Zaolzia w granice Polski objął stanowisko dyrektora gimnazjum w Nowym Boguminie. W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany do tworzącego się w Tarnowie 155 p. p. , który wszedł w skład 24 DP. Jako drugi adiutant taktyczny pułku przeszedł wraz ze swoją jednostką szlak bojowy od Tarnowa do Lwowa, a następnie wziął udział w obronie "Wiernego Miasta". Po kapitulacji Lwowa wpadł w ręce NKWD i został przewieziony do Kozielska. Zginął w kwietniu 1940 roku w Katyniu.

  24. Jelonek Jan Stanisław- por. piech. rez., ur. 12.07.1894r. w majątku Liplas w powiecie myślenickim jako syn Piotra i Marii z Raabów. Szkołę oficerską ukończył w c.k. armii. Po wstąpieniu w szeregi Wojska Polskiego walczył w ramach 13pp., 57pp., 27pp., i 16pp. Ziemi Tarnowskiej. Zwolniony do rezerwy w 1928 roku. W tym samym roku odbył ćwiczenia rez. w ramach 27pp., a w 1934r. w 16pp. Ziemi Tarnowskiej jako oficer płatnik. Porucznikiem ze starszeństwem był od 1.06.1919r. z przydziałem służbowym do 16 pp. 29.08.1939r. rozpoczął pracę w PKU Tarnów. Dzierżawca majątku Stradomka.

  25. Kalita Józef Karol- ppor. rez. piech. syn Franciszka i Karoliny z Bielikiewiczów, urodził się 23.01.1898r. w Gawłuszowicach w powiecie mieleckim. Służył w 2pp. Legionów, 5pp. Leg. i 24pp. W 1920 r. został kierownikiem kancelarii Sądu Wojskowego w Kielcach i w tym samym roku został przeniesiony do rezerwy. 1.07.1925r. został mianowany ppor. ze starszeństwem, a w roku następnym przydzielony do 75pp. Kolejną jednostką, do której został przydzielony ppor. Kalita był 16pp. Ziemi Tarnowskiej. Z zawodu nauczyciel.

  26. Kisielewicz Antoni - por. rez. piech. urodzony 1.02.1907r. jako syn Józefa i Stefanii, ukończył Uniwersytet Lwowski z tytułem inżyniera geologa, absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 6 dywizji piechoty w Krakowie, awansowany do stopnia ppor. rez. piech. przydzielony do 16 p. p. Ziemi Tarnowskiej w Tarnowie, gdzie biorąc udział w ćwiczeniach awansował na porucznika rezerwy piechoty. Do wojny pracował we Lwowie jako geolog w firmie "Pionier" S.A. Po mobilizacji wszedł w skład 26 pułku piechoty i razem z nim wziął udział w obronie Lwowa jako dowódca kompanii ckm. Gdy Lwów skapitulował dostał się do niewoli i został przewieziony do obozu jenieckiego w Starobielsku. W kwietniu roku następnego został zamordowany przez NKWD w Charkowie.

  27. Kras Stanisław - kpt. 16 p. p., urodził się w dniu 13.09.1890r. w Chojniku w powiecie tarnowskim jako syn Wojciecha i Anny. W latach 1897-1902 uczęszczał do szkoły powszechnej w Chojniku, a następnie w latach 1905-1908 do szkoły realnej w Ostrawie. 10 VIII 1909 roku rozpoczął pracę na kolei, gdzie pracował do 30 IX 1911 roku. 5 X 1911 roku został powołany do armii austriackiej i przydzielony do 57 pułku piechoty, a po wybuchu I wojny światowej walczył w jej szeregach na froncie rosyjskim i włoskim jako dowódca plutonu karabinów maszynowych. Wkrótce awansował do stopnia zastępcy oficera. Został dwukrotnie ranny: 27 X 1914 roku pod Dęblinem i 25 V 1915 roku pod Chotyńcem. 5 XI 1918 roku opuścił armię zaborczą. Dwa tygodnie później chorąży Stanisław Kras zgłosił się na ochotnika do służby w polskim 57. pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej. Walczył pod Skoczowem na Śląsku Cieszyńskim, pod Haliczem w Małopolsce Wschodniej, pod Krechorowcami, Buczaczem, Podkamieniem, Tarnopolem i Brodami, a na froncie przeciw-bolszewickim pod Martynówką, Żarnówką, Mikulczynem i Ichumeniem, gdzie został ciężko kontuzjowany. Wyszedł ze szpitala w listopadzie 1920 roku i rozpoczął kurs maturalny w Krakowie, na który uczęszczał przez całą zimę. Na początku września 1921 roku Stanisław Kras zdał maturę, a 15 II 1922 roku wstąpił do Szkoły Oficerskiej w Grudziądzu. W listopadzie 1922 roku uzyskał stopień podporucznika, w styczniu 1925 r. porucznika, a w marcu 1929 kapitana. W międzyczasie zmieniał się przydział służbowy Stanisława Krasa. W 1922 roku został przeniesiony do 86 pułku piechoty, 7.08.1925 r. został dowódcą 15 baonu Korpusu Ochrony Pogranicza, a 13 II 1927 r. powrócił do macierzystego 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej na stanowisko dowódcy kompanii. W styczniu 1935r. został mianowany oficerem placu Tarnów. Podczas mobilizacji został nominowany na stanowisko zastępcy kwatermistrza Ośrodka Zapasowego 6 DP w Tarnowie. W trakcie kampanii wrześniowej został pochwycony przez Rosjan w rejonie Lwowa i odesłany do obozu jenieckiego w Kozielsku. Zginął w Katyniu 16 IV 1940 roku. Był kawalerem orderu Virtuti Militari V klasy, a w uzasadnieniu dla nadania mu Srebrnego Krzyża Zasługi, tak został oceniony przez przełożonych: Wybitnie sumienny i obowiązkowy, bardzo zasłużony oficer pułku, od czasu odzyskania Niepodległości położył niespożyte zasługi nad wyszkoleniem i wychowaniem żołnierza. Zamiłowany w służbie wojskowej, ofiarnie poświęca dla niej nawet godziny wypoczynku, również bierze bardzo czynny udział w życiu społecznym, świecąc przykładem młodszym i społeczeństwu.

  28. Krementowski Włodzimierz Eugeniusz- kpt. sł. zdr. urodził się 1.08.1902r. w Jaśle w pow. gorlickim w rodzinie Józefa i Zofii z Bulsiewiczów. Absolwent jasielskiego gimnazjum, do wojska wstąpił w 1920r. W 1926r. ukończył Szkołę Podchorążych Sanitarnych, a w roku następnym Oficerską Szkołę Sanitarną. W 1929r. zakończył studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Służył w SPS, a od 1931r. pełnił funkcję naczelnego lekarza 16pp.

  29. Krudowski Jan -  por. 16 p.p., kapelmistrz orkiestry pułkowej, ur. 26.05.1882r., ukończył Konserwatorium, na stałe mieszkał w Tarnowie, dzięki służbie na stanowisku kapelmistrza 16 pułku piechoty był bardzo dobrze znany mieszkańcom Tarnowa i Ziemi Tarnowskiej. We wrześniu 1939r. ewakuował się razem z O.Z. 6 DP na wschód, gdzie został w okolicach Lwowa pojmany przez Sowietów i przewieziony do Kozielska na Białorusi. Został zastrzelony w Katyniu w dniu 16.04.1940r.

  30. Kuś Józef Michał- ppłk. sł. zdr. syn Jana i Rozalii z Foksów, urodził się w Nidku w pow. wadowickim 29.08.1886r. Do Wojska Polskiego wstąpił w 1918r. i został przydzielony do Szpitala Okręgowego w Krakowie. W 1920r. walczył w ramach mińskiego pułku strzelców, a następnie 1pp. Leg. Kolejną placówką medyczną na której się znalazł był szpital polowy nr 101. W 1922r. został naczelnym lekarzem 1pp. Leg., a następnie 16pp. Ziemi Tarnowskiej i 37pp.

  31. Kutyba Józef - ppłk WP, w latach trzydziestych dowodził jednym z batalionów 16 p. p., urodził się 9.02.1899 r. w Krakowie jako syn Jana i Marii z Gomółków, uczęszczał do szkoły realnej w Krakowie, był członkiem Drużyn Strzeleckich, gdy wybuchła I wojna światowa mając 15 lat uciekł z domu, aby wstąpić do Legionów. Walczył w ramach 3 pułku piechoty Legionów, wielokrotnie odznaczając się męstwem i odwagą,  w listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. W lipcu 1919 roku został awansowany na podporucznika, a w kwietniu 1920r. na porucznika. Ranny podczas walk z Bolszewikami. Po wojnie służył zawodowo w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w Warszawie i Batalionie Manewrowym w Rembertowie, gdzie awansował do stopnia kapitana. W 1927 roku został przeniesiony do 3 Pułku Strzelców Podhalańskich w Bielsku, gdzie pełnił funkcję adiutanta taktycznego pułku. 1 I 1932r. awansował na majora i objął dowództwo batalionu w 16 p.p. Ziemi Tarnowskiej w Tarnowie. W drugiej połowie lat trzydziestych został przeniesiony na stanowisko zastępcy dowódcy w 50 p.p.  im. Francesco Nullo  w Kowlu. 19 III 1939 został awansowany na podpułkownika WP. We wrześniu ppłk Kutyba dowodził odcinkiem w Grupie "Włodzimierz" gen. bryg. Kazimierza Sawickiego. 19 IX został wzięty do niewoli radzieckiej i osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Zginął w kwietniu 1940 roku w Katyniu. Był kawalerem Krzyża Virtuti Militari V klasy, odznaczony również Krzyżem Niepodległości, 4-krotnie Krzyżem Walecznych     i Srebrnym Krzyże Zasługi.

  32. Leukos-Kowalski Stefan - ppłk, dowódca 16 p. p. w latach 1936-1937 , urodził się 5.05.1891r. w Krakowie jako syn Józefa i Karoliny z domu Szlag. Ukończył gimnazjum filologiczne w Krakowie i 4 semestry prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1911 roku wstąpił do "Strzelca" gdzie wkrótce został instruktorem. W czasie Wielkiej Wojny walczył w I Brygadzie Legionów Polskich, między innymi pod Krzywopłotami, Kuklą, Polską Górą i Kostiuchnówką. Był trzykrotnie raniony. 1917 roku został wcielony do armii austriackiej i wysłany na front włoski. Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i walczył na froncie wschodnim w ramach 5 p. p. Legionów Józefa Piłsudskiego. 1.06.1919r. został awansowany do rangi majora. Po wojnie pozostał w wojsku i wkrótce awansował na podpułkownika. Dowodził 63 p. p. w Toruniu wchodzącym w skład 4 Dywizji Piechoty. W latach 1936-1937 był dowódcą tarnowskiego 16 p. p. Ziemi Tarnowskiej. Następnie pracował jako zastępca szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. We wrześniu 1939roku podczas ewakuacji z Warszawy został na wschodzie schwytany przez Rosjan i osadzony w Starobielsku na Ukrainie, w pobliżu Charkowa. W kwietniu 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie.

  33. Lidwin Józef- mjr. dypl. kaw. Syn Kacpra i Marii z Lembasów, urodził się 8.12.1898r. w Śledziejowicach w pow. krakowskim. W Wojsku Polskim od 1918r. W czasie wojny polsko-bolszewickiej w II batalionie etapowym. Potem służył w 16pp. Ziemi Tarnowskiej i 2 pułku ułanów. Ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii w Grudziądzu i Wyższą Szkołę Wojenną w 1935r. Był dyrektorem nauk w Centrum Wyszkolenia Kawalerii, a następnie kierownikiem referatu wyszkolenia i szkół Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. W kampanii wrześniowej 1939r. dowodził odcinkiem frontu na Wołyniu.

  34. Lipski-Grabie Witold- ppor. rez. piech. urodził się w Drohobyczu, w rodzinie Kazimierza i Zofii z Lesickich 21.04.1905r. W 1930r. ukończył BPRPiech. nr 10a. W rok później odbył ćwiczenia wojskowe w ramach 2pp. Legionów, a w 1933r. w 16pp. Po kolejnych dwóch latach ćwiczył razem z 4pp. Leg., a w roku 1937r. odbył ćwiczenia w Składnicy Materiałów Intendentury nr 4, gdzie ukończył kurs oficerów żywnościowych. Z zawodu agronom.

  35. Malczewski Władysław - por. rez. piech. inż. Urodził się 25.10.1907r. w Zofiówce koło Buska, absolwent III Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Tarnowie i Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 6 DP w Krakowie gdzie został awansowany na podporucznika rezerwy. Jako przydział mobilizacyjny otrzymał 16 p. p. Ziemi Tarnowskiej. Aktywnie uczestniczył w ćwiczeniach wojskowych w ramach pułku i szybko został awansowany na porucznika. Studiował na Wydziale Rolnictwa   i Leśnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego uzyskując tytuł inżyniera rolnika. W latach 1923-1925 był drużynowym I Drużyny Harcerskiej im. Zawiszy Czarnego w Tarnowie. Jako student był aktywnym działaczem krakowskiej "Wiatry". Praktykę odbywał w majątku Radziwiłłów, co pozwoliło mu zostać kierownikiem gospodarstwa rolnego w Ośrodku Harcerskim w Górkach Wielkich. Funkcję tą pełnił do wybuchu wojny kiedy to został zmobilizowany w szeregi Wojska Polskiego. Po dostaniu się do niewoli sowieckiej został umieszczony w obozie w Kozielsku. Tu po por. rez. Władysławie Malczewskim słuch zaginął i nie figuruje on na żadnych oficjalnych listach wywozowych.

  36. Markowski Stefan Aleksander- por. rez. piech. syn Juliana i Emilii z Grzywińskich, urodził się 2.09.1894r. w Lubczy Szczepanowskiej w pow. tarnowskim. Ukończył austriacką szkołę oficerską. Walczył w I Wojnie Światowej i w 1916r. dostał się do niewoli rosyjskiej. W trakcie wojny z bolszewikami służył w 16pp. Ziemi Tarnowskiej. W 6 DP pełnił funkcję dowódcy plutonu żandarmerii. Służył też w dowództwie Grupy Operacyjnej gen. Jędrzejewskiego. W 1921r. został zwolniony ze służby czynnej i przeniesiony do rezerwy. Ćwiczenia odbywał w latach 1926, 1930 i 1934 w 35pp. i 81pp.

  37. Michalik Zdzisław Tadeusz- ppor. rez. piech. urodził się w powiecie stopnickim w Sichowie Małym 18.10.1904r. jako syn Mieczysława i Janiny z Czernickich. Ukończył gimnazjum w Staszowie i w 1929 roku Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty. nr 10. W 1933r. odbył ćwiczenia rezerwy w ramach 16 pp. z Tarnowa, w dwa lata później z 9pp. Legionów, a potem z 80pp. 1.01.1932r. mianowany podporucznikiem ze starszeństwem i przyporządkowany do 16pp. Z zawodu był leśniczym.

  38. Musiał Jan Karol- por. rez. piech. syn Błażeja i Marii z Maturów, ur. 22.10.1899r. w Michałkowicach na Śląsku Cieszyńskim. Walczył w trakcie I wojny światowej jako żołnierz armii Austro-Węgier, a następnie Polskiego Korpusu Posiłkowego. W 1919 roku wstąpił do armii polskiej i ruszył na front w szeregach 16pp. Ziemi Tarnowskiej. Po wojnie został w 1921r. zdemobilizowany i przydzielony jako rezerwista do 44 pp., a następnie 71pp. W roku następnym ukończył seminarium nauczycielskie w Tarnowie, a w 1929r. kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty przy Szkole Podoficerów Zawodowych Piechoty nr 8 w Grudziądzu. Z zawodu był nauczycielem w szkole powszechnej. Mieszkał w Laudenszczyźnie w powiecie sokólskim.

  39. Niemczyk Ignacy- ppor. rez. piech. urodził się 26 lipca 1901 w Ostrowie, w powiecie kieleckim, syn Wojciecha i Katarzyny. Ukończył Państwowe Gimnazjum Nauczycielskie w Krzemieńcu. W trakcie wojny polsko-bolszewickiej walczył w 201pp., a potem 2pp. Legionów. W 1931r. odbył kurs w BPRPiech. nr 2. W następnym roku ćwiczenia odbył  w tarnowskim 16pp. 1.01.1932r. mianowany ppor. rez. ze starszeństwem. W 1938r. ćwiczył w ramach 4 pułku strzelców podhalańskich. Z zawodu nauczyciel.

  40. Olbrychtowicz Adam - kpt. piech. urodził się 22.12.1892r. w Jaśle w rodzinie Jana i Marii z Olbrychtowiczów. Ukończył Państwowe Gimnazjum w Nowym Targu. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach austriackiego 57 pułku piechoty. Razem z wieloma innymi żołnierzami tego pułku przeszedł do Wojska Polskiego jako żołnierz 57 p. p. Ziemi Tarnowskiej. Już jako żołnierz 16 pułku piechoty walczył na wschodzie z Bolszewikami i na Śląsku Cieszyńskim przeciwko Czechom. Po wojnie dalej służył w 16 p.p. Ziemi Tarnowskiej, a potem przeszedł do Korpusu Ochrony Pogranicza. Służył w batalionach Budsław i Wołożyn gdzie awansował na kapitana WP. W połowie lat trzydziestych ubiegłego wieku wrócił do Tarnowa i do września 1939 roku kierował referatem w PKU w Tarnowie. Gdy wybuchła wojna razem nią ewakuował się na wschód gdzie został zagarnięty do niewoli przez oddział rosyjski. Uwięziony w Kozielsku na Białorusi. W kwietniu 1940 r. został zamordowany w Katyniu.

  41. Piechówka Józef Jan- ppor. rez. piech., syn Franciszka i Zofii, urodził się 27.11.1911r. w Lednicy Górnej w pow. krakowskim. Absolwent gimnazjum w Wieliczce, które ukończył w 1932r. W rok później ukończył dywizyjny kurs podchorążych piechoty w Krakowie przy 54pp. Absolwent Wydziału Kolejowego Instytutu Administracji i Gospodarki w Krakowie. W 1934, 1935 i 1938r. odbywał ćwiczenia rezerwy jako dowódca plutonu w 54pp. W 1936 roku 1 I został mianowany ppor. rez. ze starszeństwem. Ostatni znany przydział to 16 pp. Ziemi Tarnowskiej. Z zawodu pracownik Polskich Kolei Państwowych.

  42. Piwnica Adam - kpt. piech. w st. spoczynku, ur. 3.11.1894r. Weteran I WŚ i wojny polsko-bolszewickiej, kiedy to został awansowany na porucznika. Po wojnie przez wiele lat służył zawodowo w 16 p. p. Ziemi Tarnowskiej, gdzie został awansowany na kapitana. W połowie lat trzydziestych został przeniesiony w stan spoczynku i mieszkał na ul. Goldhammera w Tarnowie. W momencie wybuchu wojny został zmobilizowany do tworzącego się w Tarnowie Ośrodka Zapasowego 6 Dywizji Piechoty. Podczas odwrotu został pojmany przez Rosjan w rejonie Lwowa i odesłany do Kozielska. Na wiosnę następnego roku został zamordowany w Katyniu.

  43. Podraza Stanisław Piotr- kpt. intendentury[2], syn Stanisława i Agnieszki z Augustynów urodzony w Łękach Górnych w powiecie dębickim dnia 25.06.1899r. Walczył w I wojnie światowej. W 1919r. wstąpił do Wojska Polskiego i wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie służył w tarnowskim 16pp. jako dowódca plutonu i kompanii, a następnie w Korpusie Kadetów nr 2[3]. Jako absolwent Wyższej Szkoły Intendentury został przydzielony na stanowisko referenta w Szefostwie Intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu VI. W 1939r. pełnił obowiązki oficera informacyjnego Kresowej Brygady Kawalerii. Po upadku obrony Lwowa dostał się do niewoli sowieckiej i został umieszczony w obozie jenieckim w Starobielsku. Stamtąd został przewieziony do Charkowa i zamordowany w kwietniu 1940r. przez funkcjonariuszy z NKWD.

  44. Rachwał Stefan - mjr piech.  urodził się w 1896r. W I Wojnie Światowej jako żołnierz austriacki walczył na froncie rosyjskim i włoskim. W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i w szeregach 63 pułku piechoty walczył na wschodzie przeciwko Bolszewikom. 1 VI 1919roku awansował na kapitana i w takiej randze służył po wojnie w 63 p.p. w Toruniu. W 1934 roku awansował do stopnia majora i został przeniesiony służbowo do 16 p. p. Ziemi Tarnowskiej. W Tarnowie pełnił też funkcję powiatowego szefa Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W kampanii wrześniowej dowodził IV batalionem 16 p. p., walczył pod Pszczyną i pod Rajskiem. Tak jak wielu innych Tarnowian do niewoli rosyjskiej dostał się pod Lwowem i został umieszczony w obozie starobielskim. Tutaj ślad po nim zaginął. Nie figuruje na oficjalnych listach oficerów polskich pomordowanych przez NKWD.

  45. Robak Eugeniusz - ppor. rez. piech. urodził się  6.02.1911r. Ukończył II Gimnazjum im. Jana Tarnowskiego w Tarnowie i Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 6DP w Krakowie. Jako podporucznik rezerwy został przydzielony do tarnowskiego 16p.p. Do wybuchu wojny pracował w Niedomickich Zakładach Celulozy. W sierpniu 1939r. został zmobilizowany do 16 p.p. i w jego szeregach walczył w wojnie obronnej 1939r. Przez Sowietów został wzięty do niewoli na Lubelszczyźnie i stamtąd przetransportowany do Kozielska. Zamordowany w Katyniu  w kwietniu 1940r.

  46. Romanowski Wacław- kpt.  piech. urodził się 15.04.1898r. w Kamieńcu Podolskim w rodzinie Stanisława i Józefy z Dąbkiewiczów. W latach 1917-1918 przebywał w niewoli rosyjskiej. Żołnierz I Korpusu Wschodniego, a od 1919r. Wojska Polskiego. W tym samym roku ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie. Początkowo został przydzielony do Legii Oficerskiej, ale wojnę polsko-bolszewicką przesłużył w 101pp. rezerwy. 15.08.1924r. został mianowany kapitanem ze starszeństwem. Służył w 16pp. Ziemi Tarnowskiej, a w 1939r. został przydzielony do Ośrodka Zapasowego 23DP.

  47. Seweryn Mieczysław Jan - ppor. rez. piech. urodził się 10.12.1910r. w Zabłociu koło Żywca jako syn Wojciecha i Antoniny. Ukończył Męskie Seminarium Nauczycielskie w Tarnowie, gdzie pełnił również funkcję drużynowego IV Drużyny Harcerskiej im. Józefa Poniatowskiego. Skończył również Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 6 DP w Krakowie. Został awansowany do stopnia podporucznika i skierowany jako rezerwista do 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej, z którym to pułkiem od tej pory odbywał ćwiczenia wojskowe. Do wybuchu wojny uczył w Szkole Powszechnej w Żabnie koło Tarnowa gdzie założył Drużynę Harcerską im. Tadeusza Kościuszki. Został również komendantem Hufca Związku Harcerstwa Polskiego w Dąbrowie Tarnowskiej. We wrześniu 1939r. wszedł w skład 155 p. p. rez. utworzonego w Tarnowie przez ppłk. Stanisława Kwapniewskiego. W okolicach Lwowa został pojmany przez Sowietów i uwięziony w obozie jenieckim w Kozielsku. W kwietniu 1940r. został zamordowany przez Rosjan w Katyniu.

  48. Szczeklik Stanisław - ppor. rez. 16 p. p., urodził się 19.01.1908r. w Pilźnie jako syn Romana i Marii z Węglowskich, w 1929 roku ukończył II Gimnazjum im. Jana Tarnowskiego w Tarnowie. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 6 Dywizji Piechoty w Krakowie w stopniu podporucznika i przydzielony pod względem mobilizacyjnym do 16 p. p. w Tarnowie. W 1935 roku uzyskał tytuł magistra praw na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Działał politycznie w Stronnictwie Narodowym, a po studiach rozpoczął aplikację adwokacką u dr Liwy w Rzeszowie. We wrześniu 1939 roku został zmobilizowany do tarnowskiego 155 p. p. rezerwy i wziął udział w obronie Lwowa, gdzie został aresztowany przez Sowietów. Był więziony w Starobielsku. dalsze jego losy pozostają nieznane.

  49. Szkotnicki Tadeusz- kpt. int., syn Jana i Anny z Pawlików, urodził się 21.12.1900r. w Ryglicach w pow. tarnowskim. Kiedy w 1918r. wstąpił do Wojska Polskiego jego jednostką był 5pp. Legionów. Walcząc w jego szeregach został w styczniu 1920r. ranny pod Dźwińskiem. Następnym przydziałem Tadeusza Szkotnickiego był 16pp. z Tarnowa, a potem 27 batalion celny. W latach 1924-1927 w Oficerskiej Szkole Administracji, następnie w 7 batalionie administracyjnym i 9 pułku ułanów. W październiku został oficerem gospodarczym batalionu KOP "Snów", a w 1939 objął analogiczne stanowisko w 1pp. KOP. Od 19.03.1939r. kapitan ze starszeństwem.

  50. Tarczałowicz Jan Stanisław- por. rez. piech., syn Michała i Heleny z Puków, ur. w Bochni dnia 27.12.1905r. Od 1.01.1933r. por. rez. ze starszeństwem    z przydziałem do 16pp. Z wykształcenia magister prawa. Pracował jako prokurator  w Brześciu nad Bugiem.

  51. Trybulski Roman- kapitan pilot, urodził się w Nisku 3.07.1899r. jako syn Antoniego i Florentyny. W 1918r. wstąpił do armii polskiej i ruszył na front w szeregach tarnowskiego 16pp. W następnym roku ukończył Szkołę Podchorążych i w wojnie przeciwko bolszewikom walczył w ramach 45pp. Po wojnie w 1922r. wstąpił do I batalionu balonowego, a po trzech latach był już absolwentem Szkoły Pilotów w Bydgoszczy, w której następnie został zatrudniony jako wykładowca i instruktor. W latach 1926-1932 był wykładowcą w Oficerskiej Szkole Lotnictwa. Potem przeniesiony do Departamentu Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych, podjął studia politechniczne uzyskując tytuł inżyniera. W okresie od 1935 do 1939r. wykładał w Szkole Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich.

  52. Wajdowicz Zygmunt Józef- kpt. piech., syn Piotra, ur. 30.05.1899r. Służył w 16pp. Ziemi Tarnowskiej do 9.11.1935, kiedy to został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Od 1.07.1922r. porucznik ze starszeństwem, a od 1933r. kapitan piechoty. W 1939r. dowodził 9 kompanią 2 pp. KOP.

  53. Wilczek Emeryk- kpt. piech., urodził się na Węgrzech w miejscowości Kapišova 7.11.1895r., syn Fridricha i Antonii z domu Milde. W latach 1914-1917 służył w armii austro-węgierskiej, a w późniejszym okresie w I Korpusie Wschodnim. Od 1918r. w Wojsku Polskim. W 1919r. uzyskał stopień podporucznika. W trakcie wojny z bolszewikami walczył w G.O. płk. Rybaka. Potem służył w krakowskim 20pp., w tarnowskim 16pp. i w 73pp. W 1925r. rozpoczął służbę w 12 batalionie KOP, a w 1930r. w 29pp. na stanowisku oficera administracyjno-materiałowego.

  54. Wojtyga Stanisław- ppor. rez. piech., urodził się w Krakowie w rodzinie Jana i Heleny z Majewskich dnia 18.03.1893r. W 1912r. ukończył Szkołę Handlową w Krakowie, wstąpił do Legionów Polskich i w 1917r. ukończył Oficerską Szkołę Piechoty przy 5pp. Kiedy powstało Wojsko Polskie Stanisław Wojtyga pozostał w 5pp. Leg. i z nim ruszył do walki. W 1922r. został zwolniony do rezerwy, a w roku następnym awansował na podporucznika. Ćwiczenia rezerwy odbywał w 2pp. Leg., 16pp Ziemi Tarnowskiej i 20pp. z Krakowa. W 1939r. został przeniesiony z kadry Okręgu Korpusu V do kadry Okręgu Korpusu I.

  55. Wójtowicz Marian - ppłk 16 p. p., ur. 25.03.1892 r. w Suchej Beskidzkiej. W 1910 r. ukończył gimnazjum w Bochni, a w 1914 szkołę oficerską we Freibergu (Priborze), walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku, w 1924 r. awansowany na majora, oficer KOP. Od 1.03.1939r. służył w 16 p. p. jako podpułkownik - drugi zastępca dowódcy pułku. Podczas kampanii wrześniowej został mianowany zastępcą dowódcy Ośrodka Zapasowego 6 DP w Tarnowie. Podczas wycofywania się na wschód został w rejonie Lwowa zagarnięty przez Rosjan i osadzony w obozie w Kozielsku. Zamordowany w Katyniu w kwietniu 1940r.

  56. Zieliński Marian- ppor. piech. urodził się w Dębicy w 1915r. obóz w Szepietówce na Ukrainie, zmarł z wycieńczenia w trakcie transportu na stacji kolejowej Irra Jel Komi ASSR.

  57. Zioło Zdzisław Marian- kpt. piech., syn Tomasza i Anny z Żarskich, urodził się w Dąbrowie Tarnowskiej dnia 13.07.1896r. Początkowo walczył jako żołnierz Legionów Polskich, ale w wojnie 1919-1921 wziął udział w szeregach 16pp. z Tarnowa. Kolejną jednostką w której służył Zdzisław Zioło był 70pp. W nim też został po wojnie jako oficer broni i mobilizacyjny. Ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie i w 1921r. uzyskał stopień podporucznika. W 1939r. służył w ośrodku Zapasowym 17 DP.

Foto. KS. Kaplica Katyńska w Katedrze Polowej Wojska Polskiego

 

opracował:   historyk Mateusz Olejnik - nauczyciel historii i wos ZSME w Tarnowie, doktorant na Wydziale Historycznym UJ w Krakowie, członek Zarządu PTG "Sokół-Świat Pracy", kieruje Sekcją Rekonstrukcji Historycznej im. 16. Pułku Piechoty, jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół dziejów ruchu sokolego oraz historii Wojska Polskiego.[4]

 


[1] Władysław Bartosz sugeruje, że pomimo iż nazwisko Karola Gajdy nie figuruje na listach przewozowych to też został on zamordowany w lesie katyńskim

[2] Władysław Bartosz podaje stopień porucznika piechoty.

[3] Tamże. wymienia także 69pp. i Korpus Kadetów nr1 we Lwowie

[4] Biogramy opracowałem na podstawie: M. Olejnik, Lista oficerów i podoficerów 16. Pułku Piechoty Ziemi Tarnowskiej pomordowanych w Katyniu i Charkowie w 1940r., [w:] 16. Pułk Piechoty Ziemi Tarnowskiej. Historia-Tradycja -Pamięć. pod red. dr E. Juśko, Tarnów 2007, s. 349-359, M. Olejnik, Suplement do "Listy katyńskiej 16. Pułku Piechoty". Oficerowie i podoficerowie 16. Pułku Piechoty pomordowani w Charkowie w kwietniu i maju 1940 roku., [w:] Biuletyn Samorządowego Centrum Edukacji w Tarnowie, Nr 16, 16. Pułk Piechoty Ziemi Tarnowskiej- Materiały posesyjne,s.44-49, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego w Charkowie, Warszawa 2003, W. Bartosz, Oficerowie Wojska Polskiego regionu tarnowsko-dębickiego zamordowani przez NKWD, Dębica 1993, formularz zgłoszeniowy Stanisława Krasa do ubiegania się o srebrny Krzyż Zasługi - ze zbiorów rodzinnych., M. Maniak, Stanisław Goździewski - Ofiara Katynia, [w:] Biuletyn OTL, nr 2, Tarnów 2000